हृदयात दुःख ही लपत, जर कुणी असेल हृदयात रहायसाठी...
जर कुणीतरी आहे तिथं, आपल्याला हसवायसाठी...
जर कुणी आहे पलीकडे वाट पहायसाठी....
जर कारण असेल जगायसाठी... जर कारण असेल जगायसाठी...
आठवण येते कधी मला
अन गालावर खुदकन खळी पड़ते...
तर कधी हसता हसता
डोळी माझ्या पाणी आटते...
खर सांगू तर त्याच्या आठवणी मला एकट राहूच देत नाहीत...
काय करणार त्या सुद्धा माझ्याशिवाय राहू शकत नाहीत...
या विश्वात असतांना देखील नव विश्व त्या दाखवतात...
कधी सार स्पष्ट तर कधी सार काही दिसेनासं बनवतात...
दूर लोटण्याचा प्रयत्न करण कधीच सोडलंय मी...
कारण एक भावनिक नात यांच्याशी जोडलंय मी...
हीच आहे माझी खरी मैत्रिण
नेहमी साथ देणारी....
आगंतुक असली तरी
हवी हवीशी वाटणारी......
तुला काही काम नाही का???
जेव्हा नाही तेव्हा मिसळ पाव मागतेस...
आधीच हत्तीच पिल्लू आहेस अजून किती खातेस???
तुला काही काम नाही का???
मजा म्हणून रात्र रात्र जगतेस...
अन् खुशाल दिवसभर अंथरुणात लोळ्तेस...
तुला काही काम नाही का???
भांडे घासायच्या नावाखाली रोज समान तोडतेस...
आजची काम १० लिहून त्यातली ९ रोज खोड्तेस...
तुला काही काम नाही का???
मनात माझ्या घुसखोरी करायचं...
आत तर यायचं पण जाण्याचं नाव नाही काढायचं...
स्वप्नात अन् आठवणीतही तू अन् तूच फिरायचं...
तरीही प्रेमच नाव काढताच गप्प गुमान बसायचं???
तुला काही काम नाही का???
विचारतोय कारण मला सांभाळायच काम तुला द्यायचय...
तुझ्यातच मला आयुष्यभर गुंतून रहायचय...
हा समान तोडण मात्र सोडव लागेल...
तुला काही काम नाही का??? विचारल्यावर,
“तुझ्यावर प्रेम करन” हे आयुष्यभर सांगाव लागेल...

मोगरा पुन्हा दरवळू लागला...
वाटलं होत संपल सार, सुटल सार आता नाही जगायचं,
कोणीच नाही माझ्यासाठी तर मी का नाही मरायचं...
पण
एक दव असावा गवतावर अशी ती आली,
पावसानंतरच्या सुर्याकिरनासम ती दिसू लागली...
पावसाच्या पहिल्या थेंबाप्रमाणे तिचं बोलन मनात माझ्या शिरलं,
या वाळवंटी आयुष्यात माझ्या आता ती सोडून काहीच नाही उरलं...
चंद्रही आज कल भेटायला मला येऊ लागला,
कस काय कुणास ठाऊक?
पण,
मोगरा पुन्हा दरवळू लागला...